W przedislamskiej Arabii cykl rozwodowy mógł się powtarzać tyle razy ile zapragnął tego mężczyzna. Mąż mógł oddalać żonę i powracać do niej bez ograniczeń. Islam zlikwidował te praktyki i przynosząc takie kryteria, które chronią kobietę przed niesprawiedliwymi praktykami. Aisza (radia-llahu ´anhu) przekazała:

„Było tak, że mężczyzna rozwodził się ile chciał i powracał do rozwódki w czasie jej okresu oczekiwania( al-iddah) nawet, jeśli rozwiódł się z nią sto razy lub więcej. Osiągnęło to taki stopień, że mąż mówił do swojej żony: Na Allaha nie będziesz ani rozwódką ani mężatką. Zapytała: Jak to jest możliwe? Odpowiedział jej: Rozwiodę się z tobą, a gdy będziesz w końcowej fazie twojego okresu oczekiwania powracam do ciebie. Owa kobieta udała się do Aiszy (radia-llahu ´anhu) opowiadając jej o tym, a ona milczała do momentu, aż wrócił Prorok (salla-llahu ´alaihi wa salam- Pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim) i wtedy przekazała mu słowa owej kobiety. Prorok (salla-llahu ´alaihi wa salam) też milczał aż objawione zostały mu następujące wersety:

Rozwód jest możliwy dwa razy. Potem, więc albo ją w sposób godny zatrzymacie, albo dacie jej całkowitą wolność, uprzejmie ją traktując. ) (Qur’an 2: 229)

Aisza (radia-llahu ´anhu) dodała, że później ludzie dokonywali rozwodów, ale według ściśle określonych kryteriów islamu." (Sunen at-Tirmizi, Hadis Nr. 1192)

Islam nie toleruje rozwodu ani nie zachęca do tego czynu, bo Wysłannik Allaha (salla-llahu ´alaihi wa salam) powiedział:

Najbardziej znienawidzoną rzeczą przez Allaha, która jest dozwolona człowiekowi – to rozwód.” (Al –Mustadrak, Hadis Nr. 2794)

 

Prawodawstwo islamu zezwala na rozwód jedynie w przypadkach koniecznych oraz w ostateczności. Wysłannik Allaha (salla-llahu ´alaihi wa salam) powiedział:

„Nie rozwódźcie się z kobietami jak tylko na podstawie daleko idących podejrzeń, bo Allah (Subhaanahu wa ta´ala) nie lubi tych, którzy ( próbują)zmieniają swoich partnerów.” (Al- Muadżam al-ałsat, Hadis Nr. 7848)

 

Prawodawstwo islamskie dąży do znalezienia podstawowych rozwiązań dla wszystkich konfliktów małżeńskich w celu uniknięcia rozwodu. Allah (Subhaanahu wa ta´ala) mówi:

(Jeśli kobieta obawia się złego traktowania lub obojętności ze strony swojego męża, to nie będą mieli grzechu, jeśli dojdą między sobą do zgody, bo zgoda jest lepsza. ) (Qur’an 4:128)

 

Naturalną i logiczną rzeczą jest podjęcie przez męża a nie przez żonę decyzji o rozwodzie z powodu zobowiązań finansowych, jakie ciążą na mężczyźnie wobec jego żony i całej rodziny. Biorąc pod uwagę to, że mąż ponosi koszty związane z zakupem wiana, przygotowaniem ceremonii ślubnej, urządzenia mieszkania oraz utrzymania całej rodziny naturalnym staje się fakt, że to on podejmuje decyzję o rozwiązaniu małżeństwa. Warunkiem podjęcia decyzji jest gotowość mężczyzny do poniesienia strat finansowych i psychicznych wynikających z rozwodu. Powinien on zdawać sobie sprawę z tego, że rozwód przyniesie poważne straty finansowe tak jak utrata tego, co dał żonie w posagu, wypłacanie żonie alimentów jak również koszty związane z zawarciem nowego związku małżeńskiego.

Można do tego dodać, że mężczyzna w odróżnieniu od kobiety, bardziej jej opanowany i rzadziej kieruje się emocjami i dlatego można wnioskować, że pod wpływem chwilowej emocji powstałej w czasie kłótni na ogół mężczyzna nie skorzysta z prawa do rozwodu jako ostatecznego rozwiązania a jedynie wtedy, gdy nie będzie już widział nadziei na dalsze szczęśliwe pożycie małżeńskie.

Kobieta również ma prawo decydować o rozwodzie, jeśli taki warunek został podany przy zawarciu aktu małżeńskiego i zaakceptowany przez męża.

 

Prawodawstwo islamskie znając tajniki duszy ludzkiej i jej uczuć dozwoliło mężczyźnie w przypadku znienawidzenia żony podjąć decyzję o rozwodzie.

 Podobnie kobiecie islam dał prawo wystąpienia o rozwód, jeśli nienawidzi ona swego męża z powodu złego jej traktowania zarówno słowami jak i czynami lub z powodu jego wrodzonej wady płciowej lub odmawiania jej współżycia seksualnego lub z powodu jego poważnej choroby tak jak trąd, gruźlica lub choroba weneryczna itp. Kobieta w tych sytuacjach jest stroną poszkodowaną, więc ma prawo żądać rozwiązania umowy małżeńskiej, ale tzw. sposobem al-chol’a, który polega na tym, że żona zwraca mężowi wydatki związane ze ślubem, np. as-sadak (posag). Jest to sprawiedliwe, ponieważ to ona domaga się rozwodu, a jeśli mąż nie zgadza się na al-chol’a to sprawą zajmuje się sędzia.

 

zrodlo: http://www.womeninislam.ws/pl/decision-to-divorce-a-man.aspx

strona zalozona 15/03/2011

wszystkie Tlumaczenia z jezyka angielskiego dokonala: Malgorzata Tomczak.

 

Kontakt:

Please enter the code:

Note: Please fill out the fields marked with an asterisk.